smk-labs mkprompt-classic: پرامپت تشریحی
ورودی: موضوع یا کار. اگر ابهام تعیینکننده دارد (مقصد اجرا؟ کدام ریپو؟) حداکثر یک پرسش batched؛ وگرنه با پیشفرض معقول بساز.
این سبک فقط وقتی میارزد که قید سختی هست: دسترسی محدود، خط قرمز، لحن مشخص، فرمت خروجی دقیق، یا محیطی که مدل نمیشناسد. برای کار عادی سنگینتر از چیزی است که لازم است؛ آنجا mkprompt-goal جواب میدهد.
اسکلت (همیشه همین ترتیب؛ بخش بیربط حذف شود)
- ROLE: نقش ایجنت + تقسیم مدل. پیشفرض: قضاوت و طراحی Opus، اجرای گسترده Sonnet، مگر کاربر چیز دیگری بگوید.
- CONTEXT: مسیر ریپو یا سرویس، وضعیت فعلی، چه چیزهایی انجام شده، فایلهای کلیدی.
- TASK: کار و معیار پذیرش قابلچک. باز هم روش را دیکته نکن؛ فقط چیزی که واقعاً باید آنطور باشد.
- GUARDRAILS: دامنهٔ ممنوعه، verify واقعی قبل از هر ادعا، ship small، هیچ وابستگی جدید، سشنهای زندهٔ کاربر دست نخورد.
- REPORT: فرمت گزارش پایانی؛ در کار کدی بستن با commit و push.
حتی اینجا هم کار را مرحلهبهمرحله تجزیه نکن. قید بنویس، نه دستورالعمل.
اگر کار چندسشنی است
هیچ نکتهٔ اجرایی را در چت به کاربر نگو؛ داخل پرامپت بگذار، چون کاربر پرامپت را میدهد و میرود. در TASK اینها اضافه میشود:
- بینظارت ادامه بده، هر چند سشن که شد.
- قبل از هر کد، فایل پیشرفت را بساز: یک خط برای هر واحد و وضعیتش.
- بعد هر واحد خودت را بیدار کن. هر شات: فایل پیشرفت و گیتلاگ را بخوان، یک واحد بردار، تأیید کن، کامیت کن، تیک بزن. از صفر برنامهریزی نکن و نپرس «بعدی چه؟».
- خواندن و گشتن و اسکن لاگ را بده به سابایجنت تا چند خط برگردانند، نه محتوای فایل؛ کانتکست خودت برای کار بماند.
- اگر لوپ خودکار در دسترس نبود، تا ته همین سشن برو؛ فایل پیشرفت باعث میشود سشن بعدی از همانجا بردارد.
- آخر کار، لوپ را ببند.
تحویل: پیشنهاد تسک، نه فقط متن
پرامپت که آماده شد، دو کار بکن، به همین ترتیب:
- پیشنهاد تسک بساز با
mcp__ccd_session__spawn_task، تا کاربر با یک کلیک همانجا شروعش کند:cwd: پوشهٔ درست همان کار (ریپوی هدف)، نه پوشهٔ سشن فعلی.prompt: کل پرامپت، عیناً و کامل. باید خودایستا باشد؛ ایجنت این گفتگو را نمیبیند.title: فعل امری، زیر ۶۰ کاراکتر.tldr: یکی دو جمله زبان ساده، بدون مسیر فایل.- نسخهٔ اصلاحشده که ساختی، چیپ قبلی را با
mcp__ccd_session__dismiss_taskبردار تا تسک تکراری نماند. - اگر این ابزار در دسترس نبود، فقط متن را بده و همان یک خط بگو که پیشنهاد تسک اینجا نیست.
- متن خام را هم در چت بده، داخل یک بلوک کد و همزمان با
pbcopyدر کلیپبورد، برای وقتی که کاربر میخواهد جای دیگری (ماشین دیگر، اپ دیگر) بچسباند.
قواعد خروجی (مهمترین بخش)
- کارت نزن: این متن ghost-written است و طبق قانون کارت خام میماند تا قابل کپی باشد.
- بعد از بلوک فقط یک خط: «توی کلیپبورد هم هست. پیشنهاد تسک هم بالا آماده است.» هیچ توضیح اجرایی و هیچ یادآوری سبک دیگر.
- زبان پرامپت: انگلیسی، مگر کاربر فارسی بخواهد. موجز و امری، بدون تعارف و مقدمه.
- طول متناسب با کار: کار کوچک، پرامپت کوچک. هیچ بخش تشریفاتی اضافه نشود.