Moj Styl

Mój styl — pisz moim głosem

Każdy pisze trochę inaczej — nie chodzi tylko o słowa, ale o rytm zdań, to, co się powtarza, i to, czego dana osoba nigdy by nie napisała. Ten skill najpierw uczy się Twojego stylu na podstawie Twoich własnych tekstów, a dopiero potem przepisuje nimi nowy tekst. Bez zgadywania „jak brzmi ludzki tekst w ogóle" — konkretnie, jak brzmisz Ty.

Kiedy uruchomić

• Masz gotowy tekst (swój szkic, tekst kogoś innego, tekst z AI) i chcesz, żeby brzmiał, jakby napisała go dokładnie ta sama osoba, która pisała Twoje wcześniejsze teksty.
• Mówisz: „mój styl", „przepisz moim głosem", „napisz to tak, jak ja bym to napisał/a", „naucz się jak piszę".
• Masz pod ręką 2–3 swoje wcześniejsze teksty (maile, posty, wiadomości, notatki — cokolwiek, co faktycznie napisałeś/aś).

Kiedy NIE uruchamiać

• Nie masz żadnych swoich wcześniejszych tekstów pod ręką — bez próbek skill nie ma z czego wyciągnąć stylu (zamiast tego użyj skilla do ogólnego „odsztuczniania" tekstu).
• Tekst formalny, gdzie liczy się precyzja prawna czy urzędowa, a nie brzmienie (umowa, regulamin, pismo urzędowe).
• Chcesz, żeby tekst brzmiał jak ktoś inny (np. jak dany autor albo znana marka) — to inne zadanie, ten skill uczy się WYŁĄCZNIE ze wskazanych przez Ciebie próbek.

Procedura

1. Poproś o próbki. Jeśli użytkownik ich jeszcze nie podał — poproś o 2–3 teksty, które sam/sama napisał/a (im bardziej różnorodne — mail, post, wiadomość — tym lepiej). Jedna próbka wystarczy, żeby zacząć, ale przy dwóch-trzech profil jest dużo trafniejszy. Sprawdź też łączną długość próbek: jeśli to razem mniej niż ~150 słów, powiedz to wprost — profil będzie częściowo zgadywany — i poproś o więcej próbek. Jeśli użytkownik nie ma więcej, kontynuuj, ale oznacz profil w kroku 2 jako „szkic roboczy".
2. Zbuduj profil stylu. Wypisz 5–6 cech (lista niżej) na podstawie tego, co faktycznie widać w próbkach — nie zgaduj, nie dokładaj cech „bo tak zwykle bywa". Pokaż ten profil użytkownikowi, zanim przejdziesz dalej — jedno zdanie na cechę.
3. Zatrzymaj się i zapytaj o akcept. Nie przechodź do przepisywania, dopóki użytkownik nie potwierdzi profilu — zapytaj wprost: „pasuje, czy coś poprawić?". Wyjątek: jeśli użytkownik od razu poprosił „przepisz od razu" (albo to samo innymi słowami), pomiń tę pauzę i przejdź dalej.
4. Przepisz tekst według profilu. Zachowaj sens, fakty, liczby, nazwy — zmieniasz brzmienie, nie treść. Techniki do wykorzystania — sekcja niżej.
5. Pokaż, co zmieniłeś. Krótko, 3–5 punktów: które cechy profilu były najbardziej widoczne w przepisanej wersji i dlaczego dane miejsce zmieniło się tak, a nie inaczej.

Profil stylu — czego szukać w próbkach

Ważne: jeśli próbki są formalne i rzeczowe — profil też taki będzie, i przepisany tekst ma zostać formalny. Ten skill nie „ociepla" ani nie „upotocznia" tekstu na siłę. Wierność stylowi z próbek jest ważniejsza niż to, co brzmi „bardziej naturalnie" w ogóle.

Jak przepisywać zgodnie z profilem

Stosuj poniższe TYLKO tam, gdzie profil (krok 2) na to wskazuje — to nie jest lista obowiązkowa, tylko zestaw narzędzi:

• Zamieniaj sztywne słowa na te z próbek. Jeśli w tekście do przepisania pojawia się słowo książkowe czy urzędowe, a w próbkach użytkownik ma na to swój, prostszy odpowiednik — użyj jego.
• Czasem zamiast jednego przymiotnika — dłuższy, opisowy zwrot. Ale tylko jeśli w próbkach tak właśnie pisze (np. zamiast „ważny" — „taki, bez którego się nie obejdzie"). Jeśli w próbkach dominują krótkie, konkretne przymiotniki — zostaw krótkie.
• Zrywaj przewidywalny szyk zdań, jeśli próbki pokazują, że użytkownik tak robi — nie każde zdanie musi iść podmiot-orzeczenie-dopełnienie jak z podręcznika.
• Wtrącaj słowa-wypełniacze, ale wyłącznie te, które faktycznie padły w próbkach (np. „no", „w sumie", „szczerze mówiąc") — nie dokładaj własnych, nawet jeśli brzmią naturalnie.

Czego NIE robić

• ❌ Nie zmieniaj faktów, liczb, nazw, cytatów ani sensu wypowiedzi — przepisujesz brzmienie, nie treść.
• ❌ Nie przesadzaj z potocznością, jeśli próbki są formalne — profil rządzi, nie własne wyczucie „jak fajniej by brzmiało".
• ❌ Nie wymyślaj cech profilu, których nie widać w próbkach — 2 próbki to za mało, żeby być pewnym niektórych rzeczy; napisz to wprost, zamiast zgadywać.
• ❌ Nie kopiuj zdań z próbek 1:1 do nowego tekstu — przejmujesz styl, nie treść cudzych wypowiedzi.

Przykład

Próbki pokazały profil:

1. Krótkie zdania, często 4–8 słów, przeplatane jednym dłuższym.
2. Ulubiony zwrot: „no i tyle" na koniec myśli.
3. Ton bezpośredni, zero uprzejmościowej waty na wejściu.
4. Prawie brak przymiotników — zamiast nich konkretne liczby i przykłady.
5. Unika wykrzykników i emoji.
6. Kończy krótkim zdaniem, nie pytaniem retorycznym.

❌ Przed: „Nasza usługa oferuje kompleksowe rozwiązania, które w istotny sposób usprawniają codzienne procesy biznesowe naszych klientów, pozwalając im zaoszczędzić cenny czas."

✅ Po: „Robimy dla klientów jedną rzecz: zdejmujemy z nich robotę, która zajmuje im trzy godziny dziennie. Wdrożenie — dwa tygodnie. No i tyle."

Co zmieniłem:

• Wyciąłem uprzejmościową watę na wejściu (cecha 3) — od razu konkret.
• „Kompleksowe rozwiązania" i „istotny sposób" (przymiotniki bez pokrycia) zamieniłem na liczbę i przykład (cecha 4).
• Skróciłem zdania i dodałem jedno urwane na końcu (cecha 1).
• Dodałem „no i tyle" — zwrot, który wrócił w każdej próbce (cecha 2).
• Zero wykrzykników, zero emoji (cecha 5).

Uczciwe ograniczenie

Im mniej próbek i im bardziej są do siebie podobne (np. same krótkie wiadomości), tym uboższy profil — skill może wtedy złapać tylko część stylu, np. ton, ale nie rytm zdań w dłuższym tekście. Jeśli profil wygląda ubogo, powiedz to wprost i poproś o jeszcze jedną próbkę, najlepiej innego typu (jeśli miałeś maile — dorzuć post albo wiadomość).