Vc Delegate

Wywołanie dla vc-delegate (launcher delegate)

Ten sam kształt trzech ścieżek floty, z literałami tego skilla — zobacz kanoniczną Matrycę Delegacji:

• Wspólne trzy ścieżki
• Katalog launcherów
• Reguła per-launcher
• Native vs external

Ścieżka	Literał tego skilla
1. Worker użytkownika	vibecrafted delegate <agent>
2. Interactive	/vc-delegate — wykonaj w tej sesji; native subagenty gdy trzeba; nie zewnętrzniaj tylko dlatego, że launcher istnieje
3. Agent-operator	może odpalić formę workera powyżej przez vc-dispatch / linie operatora, zachowując tożsamość tego skilla

Uwaga: Native subagent bounds; freer native under other skills still points here for limits.

Swobodniejszy native na niektórych biegach ≠ porzucenie floty external. vc-dispatch i vc-ship zachowują własne tożsamości.

vc-delegate

Wejście operatora

Reguła Living Tree / Worktree

Ten workflow działa w bieżącym checkoucie i na bieżącej gałęzi operatora. Nie twórz worktree gita, nie przełączaj się na niego ani nie przenoś do niego wykonania, chyba że operator wprost poprosi o worktree w tym prompcie. Ogólne słowa w stylu „isolate", „parallel" czy „clean branch" to za mało. Jedyny usankcjonowany drugi tryb to dispatch Fleet Worktrees (pisany plan, zacommitowane wcześniej verifiery, rozłączne domeny plików, jednowątkowy integrator — patrz Reguła Living Tree, Tryb B); poza tą formacją zostań we wspólnym drzewie. Czytaj pliki ponownie przed edycją, dostosowuj się do równoległych zmian i zgłoś awarię podłoża (substrate failure), jeśli bieżące drzewo jest zbyt zatrute, by bezpiecznie kontynuować.

Zobacz Reguła Living Tree.

Checkpoint orientacji

Zanim ten workflow wykona analizę specyficzną dla repo, planowanie, implementację, przegląd, release lub delegowanie, MUSI uruchomić lub skonsumować procedurę vc-init dla przypisanego repo. Jeśli brakuje świeżych dowodów z vc-init, najpierw wykonaj przebieg init i traktuj pracę specyficzną dla workflow jako zablokowaną, dopóki nie ma aktualnej prawdy repo.

Loctree:loctree to domyślny skill do mapowania struktury repo dla tego przebiegu. Używaj Loctree przed grepem lub twierdzeniami opartymi na dokumentacji, aby wygenerować lub odświeżyć Mapę Aplikacji Wyprowadzoną z Kodu (Code-Derived Application Map): repo-view, focus, slice, impact, find i follow w odpowiednim zakresie. Szukaj istniejących symboli i kontraktów, zanim utworzysz nowe; uruchom impact przed usunięciem lub dużym refactorem; uruchom slice przed edycją.

Chodzi o znalezienie zaczepów: węzłów nośnych, twins (duplikaty), martwego kodu, dryfu, entrypointów runtime'u oraz pułapek o dużym zasięgu zmiany. Jeśli zadanie jawnie nie dotyczy repo lub nie dotyczy kodu, odnotuj w raporcie wyjątek „bez repo". W przeciwnym razie brak dowodów z vc-init/Loctree to błąd procesu.

Operator wchodzi do sesji frameworka przez:

vibecrafted start
# or
vc-start
# same default board as: vc-start operator

Nie uruchamiaj vc-delegate bezpośrednio. Jego zamiennik od strony operatora to:

vibecrafted <launcher> <agent> --file '/path/to/plan.md'

vc-<launcher> <agent> --prompt '<prompt>'

Ten skill nie jest samą zewnętrzną flotą. To doktryna operatora dla natywnej delegacji: kiedy trzymać cięcie lokalnie, kiedy przestać udawać, że natywne cięcie jest wciąż bounded, i kiedy operator powinien eskalować do vc-agents.

Konkretne przykłady dispatchu

vibecrafted partner codex --prompt 'Split this into one small native cut'
vibecrafted implement claude --file /path/to/plan.md
vibecrafted workflow agy --prompt 'Keep this local unless it clearly wants the external fleet'  # gemini deprecated

Doktryna pracy z repozytorium

W pracy z repozytorium zacznij od Loctree jako mapy: użyj loct context, loct occurrences, loct body i loct find --literal przed szerokim ręcznym przeszukiwaniem. Używaj AICX do kontekstu intencji i sesji. Używaj rg/grep jako fallbacku lub lokalnej lupy, nie jako zamiennika mapowania strukturalnego. Jeśli Loctree zawiedzie lub przeoczy jakąś powierzchnię, dopisz feedback do ~/.vibecrafted/loctree/loctree-fail.md.

Polityka natywnej delegacji

Używając natywnych subagentów, domyślnie trzymaj ten sam frontier co agent rodzic.

Dlaczego:

• Delegacja natywna do tak samo nazwanego modelu zachowuje styl rozumowania najbliższy rodzicowi.
• Maksymalizuje lokalność kontekstu i szanse na ponowne użycie cache'u.
• Na tym samym repo i tej samej rodzinie tasków to zwykle najlepszy domyślny stosunek kosztu do jakości.

Domyślnie:

• Model rodzica -> dokładnie ten sam natywny model, gdy dostępny.
• Jeśli dokładny model jest niedostępny, użyj najbliższego natywnego odpowiednika i powiedz to wprost.

„Model rodzica" oznacza tę samą konkretną tożsamość modelu, nie po prostu tego samego dostawcę czy rodzinę.

Wyjątki:

• Codex: Możesz delegować do gpt-5.3-codex-spark z xhigh, gdy task korzysta na ekstremalnej szybkości. Traktuj Spark jako szybki tier wykonawczy; za finalną jakość wciąż odpowiada agent rodzic.
• Claude: Do rozległych, długotrwałych tasków preferuj opus[1m]; do łatwiejszych lub lżejszych preferuj sonnet[1m].
• Gemini: Jeśli gemini-3.1-pro-preview jest niedostępny lub niestabilny w szczycie obciążenia, fallback delegacji natywnej na auto-gemini-3.

Reguła:

• Domyślnie najpierw natywni agenci o tej samej nazwie.
• Wyjątki cross-model stosuj intencjonalnie, nigdy od niechcenia.
• Jeśli schodzisz w dół dla szybkości lub dostępności, odzyskaj jakość w przebiegu orkiestracji rodzica.

Kierunek eskalacji

vc-delegate to bounded narzędzie delegacji natywnej dla agenta operatora.

Jego rola to pomóc operatorowi zejść głębiej lokalnie albo przyznać, że task przerósł delegację natywną.

Jeśli natywnie delegowany task staje się zbyt rozległy, zbyt przekrojowy lub zbyt zależny od orkiestracji specyficznej dla modelu, nie powinien udawać ukończenia.

Zamiast tego musi:

• zgłosić, że task przekroczył scope delegacji natywnej, albo
• wrócić do operatora rodzica, albo
• eskalować do vc-agents.

Eskalacja do vc-agents:

• z zasady vc-agents nie jest generycznym mechanizmem rekurencji.
• to świadoma decyzja operatora oparta na vc-why-matrix.
• gdy agent floty zostanie już wybrany, ten wybór musi pozostać stabilny, chyba że operator wprost go zmieni.

Granica scope

Ta doktryna jest dla warstwy operatora.

Nie jest przekazywana jako polityka wykonawcza samym malutkim natywnym subagentom. Natywni subagenci to pomocnicy wykonawczy, nie aktorzy orkiestracji.

Przeczytaj skills/vc-agents/SKILL.md razem z tym plikiem, gdy operator potrzebuje pełnej zewnętrznej floty oraz vc-why-matrix.