Vc Init

Wywołanie dla vc-init (launcher init)

Ten sam kształt trzech ścieżek floty, z literałami tego skilla — zobacz kanoniczną Matrycę Delegacji:

• Wspólne trzy ścieżki
• Katalog launcherów
• Reguła per-launcher
• Native vs external

Ścieżka	Literał tego skilla
1. Worker użytkownika	vibecrafted init [agent] / vc-init
2. Interactive	/vc-init — wykonaj w tej sesji; native subagenty gdy trzeba; nie zewnętrzniaj tylko dlatego, że launcher istnieje
3. Agent-operator	może odpalić formę workera powyżej przez vc-dispatch / linie operatora, zachowując tożsamość tego skilla

Uwaga: Checkpoint orientacji, nie pipeline WRITE. Forma workera to vibecrafted init [agent].

Swobodniejszy native na niektórych biegach ≠ porzucenie floty external. vc-dispatch i vc-ship zachowują własne tożsamości.

vc-init — Techniczne due diligence

Due diligence to ruch inwestora: zanim zaangażujesz kapitał w aktywo, badasz je na dowodach — wyciągasz ukryte zobowiązania, weryfikujesz pitch, wyceniasz ryzyko — żeby decyzja była wyceniona, a nie wymarzona. Tutaj pitchem jest README i wiara foundera, że to działa; aktywem jest żywy kod. vc-init to właśnie to badanie na wejściu w sesję: zobacz, czym kod JEST teraz, odzyskaj, dlaczego taki się stał, znajdź to, co sklejone taśmą, i wyceń ryzyko — żeby każdy kolejny ruch był wyceniony. To read-only orientacja, punkt wejścia do całej pracy z repo.

vc-init (DD na aktywie, na wejściu) i vc-dou (DD na produkcie, na wyjściu, z ramy kupującego) to ta sama dyscyplina na dwóch końcach.

[HARD GATE] — zmaterializuj atlas i PRZECZYTAJ GO DO KOŃCA

Najtańszy i najszybszy zwiad, jaki istnieje, to przeczytany w całości Loctree context atlas — empirycznie dużo tańszy niż agent od zwiadu i dostępny natychmiast. Agenci niedoczytują; ten gate istnieje, bo czytania nie da się pominąć.

1. Zmaterializuj atlas: MCP context() (albo loct context). Zapisuje .loctree/context-atlas/ — manifest.md plus karty.
2. Przeczytaj manifest.md — to on jest ścieżką czytania (per karta why + saves-you-from) i regułą kompletności.
3. Przeczytaj karty do końca, wzdłuż tej ścieżki. Poprzeczka z samego manifestu: odpowiedź na poziomie repo jest NIEKOMPLETNA, dopóki nie zostaną przeczytane 00-core-map.md (synteza: tożsamość, ryzyko, autorytet, bezpieczne komendy), 01-structural-map.md (pliki/symbole/importy/konsumenci) i 02-runtime-map.md (runtime/env/osiągalność). Przeczytaj też 05-risk-register.md (hotspoty/fan-in/health). Karty są osobnymi plikami dokładnie po to, żeby żadna się nie przelewała — czytaj każdą w całości.

NIE zatrzymuj się na pierwszej karcie ani na pierwszym ekranie. Synteza i rejestr ryzyka to osobne karty; częściowy odczyt to ślepy start. Nie masz initu za sobą, dopóki poprzeczka kompletności nie jest spełniona.

Fallback na CLI, gdy MCP jest niedostępne: loct context --full --markdown i przeczytaj CAŁĄ paczkę (jej synteza jest na końcu — czytaj dalej niż tabele).

Drill-down po zakresie — ten sam budżet, skoncentrowany

Atlas całego repo jest ważony recency na stałym budżecie ~800 linii, więc stale albo peryferyjne podsystemy wypadają. Zanim wejdziesz w konkretny podsystem X, przeczytaj jego paczkę zawężoną do zakresu — to nie jest zwężanie, to głębsze pokrycie X tym samym kosztem:

loct context --scope 'path:<X>' --task '<what you are doing>' --markdown
# pre-baked shelf, when present:
cat .loctree/context/scopes/path/<X>/context-compact.md

Przeczytanie właściwej pigułki zakresowej odzyskuje dokładnie te powierzchnie, które atlas całego repo odrzucił — w ~12 s i przy niemal zerowych tokenach, zamiast dispatchowania agenta od zwiadu.

Triada staranności

Percepcja — ponad pamięć

Atlas to podstawowa percepcja. Czytaj etykiety autorytetu, zanim uwierzysz w jakieś twierdzenie: repo_verified (fakt ze snapshotu) > loctree_derived (wnioskowanie analizatora) > aicx_operator / aicx_agent (wcześniejsza intencja/wynik) > aicx_failure (ścieżka, która już zawiodła — nie powtarzaj) > semantic_guess (heurystyka — zweryfikuj) > stale_or_unknown (sprawdź ponownie). Drążej przez slice (przed edycją), impact (przed usunięciem), find --literal / occurrences / body (prawda o referencjach), follow (dead/cycles/twins/hotspots). Przekazuj project= jawnie per repo — domyślna wartość MCP to nie twoje cwd.

Intencje — pozyskiwanie, nie RAG

aicx intents -p <project> + aicx_search/aicx_steer: odzyskaj, dlaczego architektura ma taki kształt i jaką prowizorkę nałożono późną nocą. Pozyskaj kontekst decyzji, a potem zweryfikuj jego aktualną prawdziwość względem percepcji.

Opłacone doświadczenie floty jest częścią tego zmysłu: zanim zaczniesz dispatchować, wznawiać albo odzyskiwać zewnętrzne runy, sprawdź Ledger feedbacku runtime'u pod kątem komend, których zaraz użyjesz (aicx search -p vetcoders/vibecrafted '<command>' sięga tej samej doktryny przez retrieval). Powtórzenie błędu, który ledger już wycenił, to porażka procesu, a nie pech.

Twarde fakty (ground truth) — ponad intuicję

• Historia gita: vc-git (albo git log --graph -n 15 + git status -sb).
• Przeczytaj .claude/CLAUDE.md / .codex/AGENTS.md / AGENTS.md; jeśli konfiguracja jest sprzeczna z kodem, zaufaj kodowi.
• Czerwone flagi due diligence: god tables bez indeksów; auth, gdzie każdy jest admin/user bez zabezpieczeń na poziomie wiersza; .env śledzony w gicie; ciche awarie.

Wyjście — wyceń ryzyko

Produktem initu jest wyceniony obraz: co jest nośne (huby/fan-in), co jest kruche, co jest miną — żeby następne działanie zostało podjęte z otwartymi oczami.

Polityka .env

Nigdy nie commituj .env* (gitignore; pre-commit to blokuje). Wycieki zgłaszaj → szybki revoke. Pracuj z .env lokalnie bez lęku — wahanie przed lokalnym użyciem samo w sobie jest przyszłą podatnością.

Antywzorce

• Działanie, zanim atlas zostanie przeczytany do poprzeczki kompletności (ślepy start).
• Zatrzymanie się na pierwszej karcie/ekranie — rejestr ryzyka jest dalszą kartą.
• Zaufanie domyślnemu project z MCP zamiast przekazania go (ciche złe repo).
• Odruchowy grep/find przed context()/find — tracisz etykiety autorytetu i odwrotne zależności.
• Dispatchowanie agenta od zwiadu do tego, na co za darmo odpowiada context --scope.
• Ogłaszanie „production-ready" na podstawie zielonego testu na niezbadanej architekturze.
• Pisanie „uruchomiłem testy" bez ich uruchomienia.

Living Tree

Działaj w bieżącym checkoucie i na bieżącej gałęzi operatora; żadnego worktree, chyba że ktoś o to poprosi. Czytaj ponownie przed edycją; jeśli drzewo ruszyło się pod tobą (fingerprint z doctor()), ponów context(fresh: true). Jeśli podłoże jest zbyt zatrute, by kontynuować, zatrzymaj się i zgłoś to.

„Zobacz aktywo. Odzyskaj intencję. Zweryfikuj grunt. Wyceń ryzyko. Wtedy działaj."

𝚅𝚒𝚋𝚎𝚌𝚛𝚊𝚏𝚝𝚎𝚍. with AI Agents by Vetcoders (c)2024-2026 LibraxisAI